
Wednesday, August 29, 2007
Friday, August 24, 2007
Thursday, August 16, 2007
Tuesday, August 14, 2007
cinemanila 07....oh, drool...
I don't give a fuck if people can buy my movies here for a dollar, I'm rich enough anyway. As long as people can watch my films, I'm happy! It's the Filipino films you shouldn't go and buy on the streets! When there are Filipino films showing, you've got to get your ass off that chair, buy tickets and watch them!!!
- Quentin Tarantino
- Quentin Tarantino
Friday, July 27, 2007
Tuesday, July 24, 2007
death is the new black
four years bestseller ang tuesdays with morrie. na-browse ko last week sa subic ang kopya ng kaibigan ko. life lessons ng isang college prof who had come to terms with his impending death. death sells.
dahil diretso akong subic last week hindi ako nakapunta sa burol ng lola ni zeena. huli ko nakita si lola eh nung umuwi kaming lasing ni zeena sa kanilang bahay sa fairview last year. paakyat na ako ng hagdan kasunod ni zeena nang biglang lumabas si lola sa kwarto niya at pinagtatatanong ako kung sino ako. oo nga naman, madaling araw at nakasilip siya ng di kilalang lalaki na naglalakad sa labas ng pinto niya.
nahuli din ang biyahe ko pa-luzon para makapunta ako sa burol ng tatay ni bingboy sa cavite. nuong isang taon nakapunta pa ako sa burol ng nanay niya sa bayawan, negros oriental. doon ko huli nakita si tatay, sa bahay nila na katabi ng terminal ng ceres na ginipit sila sa kanilang right of way dahil ayaw ibenta ni tatay ang kanilang lupa sa may-ari ng bus company.
doon sa bahay na iyon ko huling nakita din ang kapatid ni bing na si adette na namatay na din pagkatapos ni nanay. payat na payat na si adette noon at di na nakakalakad. malayo ang itsura nuong nakita ko siya nuong dumaong sandali ang pa-maynila naming barko ni bing galing cagayan de oro halos isang dekada na ang nakalipas. macho at batu-bato ang nakatatak na itsura ni adette sa isipan ko. ngayon wala na siya, si nanay at si tatay. naulila nang lubos si bingboy, nakikiramay ako sa kanyang pagdalamhati. hanggat buhay ako di siya mangungulila sa kaibigan.
yan din ang sinabi ni judy sa pasasalamat sa nakiramay sa kanilang magkakapatid, nang maulila na sila sa magulang sa pagyao ni papa. naikwento ni judy sa akin na kabaligtad sa aking naging buhay eh siya tumira sa iisang bahay lamang for more than thirty years. silang dalawa ni papa ang naiwang magkasama sa bahay na iyon ng mag-sarili na ang mga kapatid niya ng tirahan. umalis lang sila doon nito na lang na umalis si judy para magtrabaho sa thailand. ngayon kakabalik lang ni judy. si tatay naman ang nagbyahe.
nang i-browse ko ang tuesdays with morrie i remembered the article sa world news about this hotel in india where people check-in to...well...die. they go there kasi it's just beside the ganges river na holy sa mga hindus. expecting to be reincarnated, they don't look at death like we do, celebratory pa nga dahil umuusad sila sa karmic journey nila. if they don't die within two weeks, they will be asked to check out muna to give way to others.
there's this line about reincarnation sa movie na before sunrise....pero, that would be for another post. for now eh we make way to those who already lived out their lives at habang di pa tayo makakasabay sa kanila ay sabi ng inxs "live baby live!"
dahil diretso akong subic last week hindi ako nakapunta sa burol ng lola ni zeena. huli ko nakita si lola eh nung umuwi kaming lasing ni zeena sa kanilang bahay sa fairview last year. paakyat na ako ng hagdan kasunod ni zeena nang biglang lumabas si lola sa kwarto niya at pinagtatatanong ako kung sino ako. oo nga naman, madaling araw at nakasilip siya ng di kilalang lalaki na naglalakad sa labas ng pinto niya.
nahuli din ang biyahe ko pa-luzon para makapunta ako sa burol ng tatay ni bingboy sa cavite. nuong isang taon nakapunta pa ako sa burol ng nanay niya sa bayawan, negros oriental. doon ko huli nakita si tatay, sa bahay nila na katabi ng terminal ng ceres na ginipit sila sa kanilang right of way dahil ayaw ibenta ni tatay ang kanilang lupa sa may-ari ng bus company.
doon sa bahay na iyon ko huling nakita din ang kapatid ni bing na si adette na namatay na din pagkatapos ni nanay. payat na payat na si adette noon at di na nakakalakad. malayo ang itsura nuong nakita ko siya nuong dumaong sandali ang pa-maynila naming barko ni bing galing cagayan de oro halos isang dekada na ang nakalipas. macho at batu-bato ang nakatatak na itsura ni adette sa isipan ko. ngayon wala na siya, si nanay at si tatay. naulila nang lubos si bingboy, nakikiramay ako sa kanyang pagdalamhati. hanggat buhay ako di siya mangungulila sa kaibigan.
yan din ang sinabi ni judy sa pasasalamat sa nakiramay sa kanilang magkakapatid, nang maulila na sila sa magulang sa pagyao ni papa. naikwento ni judy sa akin na kabaligtad sa aking naging buhay eh siya tumira sa iisang bahay lamang for more than thirty years. silang dalawa ni papa ang naiwang magkasama sa bahay na iyon ng mag-sarili na ang mga kapatid niya ng tirahan. umalis lang sila doon nito na lang na umalis si judy para magtrabaho sa thailand. ngayon kakabalik lang ni judy. si tatay naman ang nagbyahe.
nang i-browse ko ang tuesdays with morrie i remembered the article sa world news about this hotel in india where people check-in to...well...die. they go there kasi it's just beside the ganges river na holy sa mga hindus. expecting to be reincarnated, they don't look at death like we do, celebratory pa nga dahil umuusad sila sa karmic journey nila. if they don't die within two weeks, they will be asked to check out muna to give way to others.
there's this line about reincarnation sa movie na before sunrise....pero, that would be for another post. for now eh we make way to those who already lived out their lives at habang di pa tayo makakasabay sa kanila ay sabi ng inxs "live baby live!"
Wednesday, July 18, 2007
public ad
Wednesday, August 8, 2007 9:00 a.m.
Synchronized Breastfeeding Worldwide
Central Site: Tandang Sora Hall, TESDA Women's Center
TESDA Complex, Taguig City
Partner: World Alliance for Breastfeeding Action (WABA)
www.breastfeedingworld.net
Thursday, July 12, 2007
amigas
hindi ko maintindihan kung bakit nilalanggam ang tubig sa airpot sa office...
sabagay marami naman akong bagay na hindi maintindihan...
sabagay marami naman akong bagay na hindi maintindihan...
Tuesday, July 10, 2007
Wednesday, June 27, 2007
Thursday, June 14, 2007
lord baden powell
my fieldwork kikay, utility and survival kits:
- oral-b blue p-40 toothbrush
- close-up blue milk calcium conten
- cleene violet mini floss mint waxed
- astring-o-sol green fresh mint mouthwash concentrate
- chinese hi-grade toothpick
- vaseline intensive care total moisture dry skin lotion
- nivea dry impact deodorant for men
- gillette shaver
- gillette shaving cream
- clean and clear oil control film
- tissue
- watson's wet tissue
- blistex medicated balm lip protectant / sunscreen
- nichido ear pick
- aplosyn cream anti-allergy / anti inflammatory / anti bacterial
- centrum
- loperamide imodium
- silk secrets apricot facial cleanser wipes
- pei pah khoa lozenges
- fisherman's friend extra strong mints
- chinese green ointment thingie
- watson's nailcutter
- band-aid isopropyl alcohol
- palmolive naturals sachet shampoo
- palmolive naturals sun care soap
- sun screen lotion
- nivea after sun spray
- plastic trash bags / ice bags
- malong
- mag-lite
- blow pillow
- drawing pens
- usb thumb drive
- phones with games and cam
- pocket book
Wednesday, May 30, 2007
inbox
isang pahirap sa mababang memory na cfones eh madali mapuno ang inbox.
kaya kelangan magbura ng messages para makapasok ang mga bago.
eh hirap ako magbura ng mga last messages ng mga kaibigan, mapa-cfone o email.
hindi dahil sentimental ako na tao.
kundi dahil baka mamatay na sila at last message na nila yon sa akin.
hanggat maaari binubura ko lamang ang last mesage kapag me pumasok nang bago.
kaya kapag napipilitan akong magbura eh parati kong naiisip "paano kung last message na niya yan?" pakiramdam ko para ko silang pinapatay.
kaya kelangan magbura ng messages para makapasok ang mga bago.
eh hirap ako magbura ng mga last messages ng mga kaibigan, mapa-cfone o email.
hindi dahil sentimental ako na tao.
kundi dahil baka mamatay na sila at last message na nila yon sa akin.
hanggat maaari binubura ko lamang ang last mesage kapag me pumasok nang bago.
kaya kapag napipilitan akong magbura eh parati kong naiisip "paano kung last message na niya yan?" pakiramdam ko para ko silang pinapatay.
Friday, May 18, 2007
Wednesday, April 25, 2007
mga tao sa maynila na dapat na ako magpakita sa sunod
si arlene
si den-den
si dinah
si jazer
si jc
si lola imay
si den-den
si dinah
si jazer
si jc
si lola imay
si murin
si nice
si vivian
Monday, April 23, 2007
tama na tungkol sa patay
kung di rin ba siya magpapa-tatto
(yon ba ispeling sa tagalog?)
sabi niya ayaw daw niya dinudumihan ang katawan niya.
suplado.
Friday, April 20, 2007
binaril nila....
... si liboy (leeboy sa amin dati) garachico, at dinukot sila ma. luisa posa-dominado at nilo arado...
Friday, April 13, 2007
death and taxes
may panahon sa buhay ng isang kaibigan ko na kung magkita kami eh parati halos sa mga burol. joke namin na iyon na ang naging social life niya non, magpakita sa mga utaw kapag me mamatay.
sa mga kamag-anak ko sa tatay side ganon din ako, nakikilala ko lang sila kapag me nabawas sa angkan. ipapakilala sa kin mga kamag-anak ko na ugat pangasinan, baka daw makasalubong ko sa kalye eh di ko man lang alam na lolo o tiya o pinsan ko na pala iyon. hindi ko alam kung bakit walang naka-isip sa pamilya ng tatay ko na pagbakasyunin ako sa pangasinan o kaya man lang eh isama ako minsan sa taunang piyesta na umuuwi sila lola doon. mas madali at mas masaya sigurong paraan yon para makilala ko mga kamag-anak kong ugat doon
noon daw burol ni auntie juliet eh mini-reunion uli sa loyola. naka-uwi ang kapatid niyang si romeo na tatay ko. nabati na rin ni romeo ng 2 buwang belated na happy birhtday anak niyang si omar na kasama ang buong pamilya, pati ang apo ni romeo na si cera na don lang nakita. pati balae niya. don lang ata nakakita si erpats ng balae niya. andami na niyang naging balae sa akin eh wala man lang siyang nakita kahit isa don
andon din ang anak kong si ayi pati mama gerrie niya. sabi ng kapatid kong si ody (na nurse na sa US ngayon) kay cheryl nuong nasa maynila pa sila pareho eh absentee na apo-anak-kapatid daw ako sa bahay at mga family gatherings noon pa, kaya ang bumabawi para sa akin eh eh mga naka-karelasyon ko na mas nagiging malapit pa sa kanila kesa sa akin
ang muntik ko nang puntahan na burol ay iyong sa nanay ni rita sa davao, halos parehong panahon ng kay auntie juliet (auntie juliet na pinapagod ko daw dati sa kakasagot sa aking walang patid na 'why? why? why?" nong maliit pa ako). kaso kinailangan kong mamasada papuntang oroquieta nung weekend na dapat ay nasa davao ako
umattend ako ng reunion ng pamilya ni cheryl.
sa mga kamag-anak ko sa tatay side ganon din ako, nakikilala ko lang sila kapag me nabawas sa angkan. ipapakilala sa kin mga kamag-anak ko na ugat pangasinan, baka daw makasalubong ko sa kalye eh di ko man lang alam na lolo o tiya o pinsan ko na pala iyon. hindi ko alam kung bakit walang naka-isip sa pamilya ng tatay ko na pagbakasyunin ako sa pangasinan o kaya man lang eh isama ako minsan sa taunang piyesta na umuuwi sila lola doon. mas madali at mas masaya sigurong paraan yon para makilala ko mga kamag-anak kong ugat doon
noon daw burol ni auntie juliet eh mini-reunion uli sa loyola. naka-uwi ang kapatid niyang si romeo na tatay ko. nabati na rin ni romeo ng 2 buwang belated na happy birhtday anak niyang si omar na kasama ang buong pamilya, pati ang apo ni romeo na si cera na don lang nakita. pati balae niya. don lang ata nakakita si erpats ng balae niya. andami na niyang naging balae sa akin eh wala man lang siyang nakita kahit isa don
andon din ang anak kong si ayi pati mama gerrie niya. sabi ng kapatid kong si ody (na nurse na sa US ngayon) kay cheryl nuong nasa maynila pa sila pareho eh absentee na apo-anak-kapatid daw ako sa bahay at mga family gatherings noon pa, kaya ang bumabawi para sa akin eh eh mga naka-karelasyon ko na mas nagiging malapit pa sa kanila kesa sa akin
ang muntik ko nang puntahan na burol ay iyong sa nanay ni rita sa davao, halos parehong panahon ng kay auntie juliet (auntie juliet na pinapagod ko daw dati sa kakasagot sa aking walang patid na 'why? why? why?" nong maliit pa ako). kaso kinailangan kong mamasada papuntang oroquieta nung weekend na dapat ay nasa davao ako
umattend ako ng reunion ng pamilya ni cheryl.
Monday, April 09, 2007
Thursday, April 05, 2007
Friday, March 30, 2007
kambal tuko
sabi nga sa librong nakita ko habang binili ko ang kikomachine komiks
na kinatuwaan nitong si murin eh
"take quick and forcible possession of the current 24-hour period
during which the earth is completing one rotation on its axis!"
or in other words - "seize the day"
Subscribe to:
Posts (Atom)
.jpg)



.jpg)
.jpg)
.jpg)
