me time

“Silence is something more than just a pause; it is that enchanted place where space is cleared and time is stayed and the horizon itself expands.”

Pico Iyer

packin tips

if you're packing any footwear, tis better to place them in separate plastic bags para mas madaling hanapan ng lugar, specially with shoes.

the space inside the shoes could also be used for socks, chargers etc.

happy packin!

danghag stream

naisip ko na kaya inisip kong di ko na mawalala sa aking isipan dahil nga naisip ko na pero dahil naisip ko na ay naging kampante ako na di na kailangan isipin dahil naisip ko na at di na ito mawawaglit sa aking isipan kung kayat hindi ko na nga inisip kaya ngayon ay hindi ko maisip kung kailan ko huling naisip ang simula ng pagkawaglit sa aking isipan ang matagal ko nang parating isina-isip na pag-iisip sa bagay na di ko maisip ay mawawala sa aking pag-iisip sa panahon na inisip kong parati ko syang isasaisip... ayaw ko nang isipin dahil ang hirap isipin kung paano ko siya hindi naisip sa panahon na inisip kong parati ko siyang isasaisip...

miss the forex for the trees

sa paglakas ng Peso na dulot na din ng plunge ng US Dollar, apektado negatively ang funding ng mga NGOs dahil kadalasan naka-peg ang funding galing sa donors sa US currency. umaabot sa milyon ang forex loss...loss na translated sa kabawasan din sa services ng NGOs.

a curious thing is that naalala ko na exactly a decade ago during the onset of the asian crisis nung 1997 ay nasa pareho ding problema ang nga NGOs dahil naka-peg naman sa Peso noon ang mga funding, philippine peso na bumagsak mula $1=P25 exchange rate into about $1=P50, at sinabi ng mga consultants ay magandang gawin ay magnegotiate sa mga funders na sa susunod na mga projects ay i-peg na sa dollar ang funding requests sa donors instead na sa peso.

so ayan, the circle of life.

PS: ayon sa pagtatanong ko at pagtatanong ng pinagtanungan ko, ang tuyom sa tagalog ay sea urchin.

ano ang tagalog ng tuyom?

yon yong bisaya ng sea urchin, yong iihian daw dapat kapag natusok, me sampung tusok ako sa talampakan na remembrance sa oklahoma nung undas na sumakit pa lalo one week after. pinaguuuka ko ng nailcutter dahil anhirap na maglakad, ano tagalog non?

chicken or the egg

being a kid of a once future pentecostal minister i grew up on bible stories. i have this photograph of me sitting on my dad's lap while he was reading me a page from this big "bible for children" hardbound book spread open in front of me. it might be the one about shadrack, meshack and abednego in the furnace, or absalom with his hair tangled up in a tree branch, or the apostles with little tongues of fire above their heads. i almost got to be named jedidiah - beloved of the lord".

the bible was one of the first books i tried to read when i was still learning how to, but it wasn't until the fifth grade that i finally finished it from cover to cover. i always got stuck on "in the beginning there was nothing, then the lord said let there be light"....

my young mind could not start to imagine what "there was nothing" means, i look around me, think of all the time that passed by and i cannot picture - "in the beginning there was nothing". i thought maybe it was a dark empty void, but then a dark empty void is something, right? the lord was in it, so it was something. and what was the lord doing all that time in nothingness in the beginning? i soooo could not even start to picture that, there was supposed to be nothing, but there the lord was in this nothingness. ("nothing's here, oh maybe there...nope, still nothing")

and then he said let there be light, did the lord come to realize after being in nothingness in the beginning that it was dark? ("oh christ, it's dark here!") and like, ah, light on what dude? helloooo... there's nothing remember? nothing! you let there be light and what would it light up? it lit up on nothing! if it lights up then it lights up on something, right? did the lord see himself then? was it that moment that he became something too? or was he already something in the beginning when there was nothing? (pardon the "he", tis too tiring to write "the lord" or "s/he/it")

it was a humanist pamphlet that explained to me that that's exactly the great leap right there, instead of starting from "matter" as the primary cause one must believe that in the beginning there was nothing from which something came to be wherein everything else followed. it took me until high school to realize that that was too great a leap for me to make, my mind simply rejects "nothing".

belated happy anniversary che, tis been great being in the world with you.

ich bin a manth

little joys ...

... ginger snaps na nahanap ni che
... concert ni dido sa dvd player
... ayi sa cine europa
... spirited away
... durian sa davao, bukidnon at cdo
... equalizer ng tv speakers
... avast
... palapa
... stash tea
... oatmeal bar soap
... healthy options granola bar
... violet na slim havaianas
... k-n sa chat
... murin sa sms
... lemuel sa inilog
... texts ng mga taga negros
... hsa hotline launch
... lady and the unicorn on sale
... autumn of the patriarch on sale
... thai massage with che sa ban sabai
... thai massage with aying sa tanton
... rai rai ken with rea
... subanon gathering with jerome
... same same utaw sa ai assembly
... nice sa maynila
... ligo sa lantapan
... papaitan sa ipil
... thai pants from che
... palaboy sa cubao
... P5 at P10 sa bote ng gatorade
... cabinet na may shelves
... empire earth
... regalo ni ody
... chippy pa rin
... lipton red tea
... c2 peach
... mineshine pa rin
... let's stay together tabs
... dunkin donut brownies
... churros y chocolate sa mai's
... pulangi upland red rice
... kapeng bukidnon, benguet, kalinga, turkey, kenya
... mga house pasalubong ni aying
... african face masks na bigay ni jorge
... the lover film poster
... manobo bamboo flute
... mabuhay miles
... cinemaone
... tonton, benjo, at mga bords
... sumilao march updates (yep)
... again - cob, arancillo, puyat, native malagkit

galeng!

tingnan mo nga naman at natanggal ang mga templates namin pareho ni che.

ayos ah.

in memory of elizabeth reed

"I love being alive and I will be the best man I possibly can. I will take love wherever I find it and offer it to everyone who will take it. Seek knowledge from those wiser and teach those who wish to learn from me."

epitaph from duane allman's grave

...to the limit

nung naglakad ako sa kalye ng kamaynilaan nung nakaraang linggo, napansin ko na may bagong street food na uso. calamares mhen, hanep.

una kong nakita sa may sta. mesa nung papunta kami ni zeena sa bahay ni malu, akala ko'y ispesyal lang na tinda dun sa isang pwesto. pero mamaya ay sunod sunod na nung papasok na kami ng lardizabal.

una siyang nawari ng aking ilong. iba ang naidagdag niyang amoy sa siksikang daan na puno ng kwek kwek, squid ball, pritong leeg ng manok, inihaw na mga isda, isawan, at prutasan. pagtingin ko ay kakaiba nga, mga galamay ng pusit na binalot ng arina na inaahon sa isang kalderong mainint na mantika.

sa carriedo kung saan nalaman kong walong piso na pala ang orange egg o kwek kwek, ay naglipana na din ang calamares, pero hindi ko alam kung calamares nga ba tawag don o may kakaibang haneps na pangalan tulad ng first blood o iud o tokneneng o pan de regla o sundot kulangot o tira tira o soup number five at remember me.

dun sila nagsiksikan sa may bandang ilalim na ng lrt na nung nakaraang daan ko ay pedestrian walkway pa siya pero pinatibag na ni lim. yong pag-alis ng stalls sa carriedo ay ok lang sa kin pero yong pag bukas uli sa avenida para madaanan ng sasakyan ay eh bad trip. balik bronx na naman ang itsura niya at malamang sisigawan na naman ng rebolusyon ng mga marra-rally na dadaan don.

sabi ni murin kahit daw sa gilid ng shangrila eh meron nang calamaresan. kaya di lang pala siya sa maynila. kung ang kwek kwek ay mga dalawang taon pa lang sa davao at ipinapakilala pa lang sa cagayan de oro eh baka isang dekada pa bago ako makakita ng squid tempura sa kakalyehan ng mindanaw.

one step beyond

anerol

horse with mushrooms

binaril nila sa batok si manong frank

cinemanila 07....oh, drool...

I don't give a fuck if people can buy my movies here for a dollar, I'm rich enough anyway. As long as people can watch my films, I'm happy! It's the Filipino films you shouldn't go and buy on the streets! When there are Filipino films showing, you've got to get your ass off that chair, buy tickets and watch them!!!

- Quentin Tarantino

santol

death is the new black

four years bestseller ang tuesdays with morrie. na-browse ko last week sa subic ang kopya ng kaibigan ko. life lessons ng isang college prof who had come to terms with his impending death. death sells.

dahil diretso akong subic last week hindi ako nakapunta sa burol ng lola ni zeena. huli ko nakita si lola eh nung umuwi kaming lasing ni zeena sa kanilang bahay sa fairview last year. paakyat na ako ng hagdan kasunod ni zeena nang biglang lumabas si lola sa kwarto niya at pinagtatatanong ako kung sino ako. oo nga naman, madaling araw at nakasilip siya ng di kilalang lalaki na naglalakad sa labas ng pinto niya.

nahuli din ang biyahe ko pa-luzon para makapunta ako sa burol ng tatay ni bingboy sa cavite. nuong isang taon nakapunta pa ako sa burol ng nanay niya sa bayawan, negros oriental. doon ko huli nakita si tatay, sa bahay nila na katabi ng terminal ng ceres na ginipit sila sa kanilang right of way dahil ayaw ibenta ni tatay ang kanilang lupa sa may-ari ng bus company.

doon sa bahay na iyon ko huling nakita din ang kapatid ni bing na si adette na namatay na din pagkatapos ni nanay. payat na payat na si adette noon at di na nakakalakad. malayo ang itsura nuong nakita ko siya nuong dumaong sandali ang pa-maynila naming barko ni bing galing cagayan de oro halos isang dekada na ang nakalipas. macho at batu-bato ang nakatatak na itsura ni adette sa isipan ko. ngayon wala na siya, si nanay at si tatay. naulila nang lubos si bingboy, nakikiramay ako sa kanyang pagdalamhati. hanggat buhay ako di siya mangungulila sa kaibigan.

yan din ang sinabi ni judy sa pasasalamat sa nakiramay sa kanilang magkakapatid, nang maulila na sila sa magulang sa pagyao ni papa. naikwento ni judy sa akin na kabaligtad sa aking naging buhay eh siya tumira sa iisang bahay lamang for more than thirty years. silang dalawa ni papa ang naiwang magkasama sa bahay na iyon ng mag-sarili na ang mga kapatid niya ng tirahan. umalis lang sila doon nito na lang na umalis si judy para magtrabaho sa thailand. ngayon kakabalik lang ni judy. si tatay naman ang nagbyahe.

nang i-browse ko ang tuesdays with morrie i remembered the article sa world news about this hotel in india where people check-in to...well...die. they go there kasi it's just beside the ganges river na holy sa mga hindus. expecting to be reincarnated, they don't look at death like we do, celebratory pa nga dahil umuusad sila sa karmic journey nila. if they don't die within two weeks, they will be asked to check out muna to give way to others.

there's this line about reincarnation sa movie na before sunrise....pero, that would be for another post. for now eh we make way to those who already lived out their lives at habang di pa tayo makakasabay sa kanila ay sabi ng inxs "live baby live!"

public ad

Wednesday, August 8, 2007 9:00 a.m.
Synchronized Breastfeeding Worldwide
Central Site: Tandang Sora Hall, TESDA Women's Center
TESDA Complex, Taguig City
Partner: World Alliance for Breastfeeding Action (WABA)
www.breastfeedingworld.net

amigas

hindi ko maintindihan kung bakit nilalanggam ang tubig sa airpot sa office...

sabagay marami naman akong bagay na hindi maintindihan...

birthdays - the more you have, the longer you live.

happy birthday darling che!